eski norveç Orta Çağ'da Norveç'te konuşulan ve yazılan Eski İskandinav

 

eski norveç

Orta Çağ'da Norveç'te konuşulan ve yazılan Eski İskandinav

Eski Norveççe , 11. ve 14. yüzyıllar arasında konuşulan Norveç dilinin eski çeşididir, Batı Eski İskandinav ve Orta Norveççe arasında bir geçiş aşamasıdır . Eski Norse'den farkı bir gelenek meselesidir ve şu anda Norveç'te konuşulan Eski İskandinav varyantına atıfta bulunur.

dizin

Fonolojik ve morfolojik özellikler

Eski İskandinav ve Eski İzlandaca arasındaki en erken ve en önemli farklardan biri , 11. yüzyılda eski İzlandacanın hl- , hn- ve hr- ünsüz kombinasyonlarında h'yi kaybetmesidir . Böylece, örneğin: Eski İzlandaca hlíð "küpe", hníga "saygı" ve hringr "halkası", sırasıyla Eski Norveç líð , níga ve ringr'a karşı . Bir başka erken fark, İzlandaca'nın 12. yüzyıla kadar farklı nazal ünlüleri korumuş gibi görünmesiydi.

orta norveççe

Orta Çağ'da Avrupa'yı yok eden veba , 1349'da ( Kara Ölüm ) Norveç'e ulaştı ve nüfusun %60'ından fazlasını öldürdü, ^[ 1 ] bu da dilin gelişimini hızlandırmış olabilir. Norveç'te 1350 ile 1550 yılları arasında konuşulan dile genellikle Orta Norveççe denir . Bu, birkaç değişiklik geçirdi: dilbilgisi vakalarının ve kişi fiil çekimlerinin kaybı dahil olmak üzere dilbilgisi basitleştirildi . Ayrıca, birkaç lehçede bir nötrleştirme gerçekleşti , böylece bir kelimenin sonundaki ünlülerin çoğu ortak bir 'e' ile kaldı.

Fonemik repertuar da değişikliğe uğradı. Sesli ( ð ) ve sessiz ( þ ) dental frikatifler , genellikle sırasıyla d ve t ile temsil edilen patlayıcı varyantlarıyla birleşerek kayboldu .